Dziennik z motocyklowej pętli Pai: 762 zakręty, jedna zła decyzja, zero żalu
Liczba jest rzucana tak często — 762 zakręty między Chiang Mai a Pai — że przestaje cokolwiek znaczyć, aż jesteście na zakręcie 140-którymś, z bolącym nadgarstkiem, a ciężarówka załadowana durianem nadjeżdża z przeciwka na zakręcie bez pobocza. Wtedy ta liczba staje się prawdziwa. Jechaliśmy nią na wynajętej Hondzie Click, oboje na jednym motocyklu, przez trzy dni pod koniec stycznia, i to szczera wersja, nie taśma highlightów.
Odebraliśmy motocykl ze sklepu blisko Chang Phueak Gate wieczorem wcześniej, głównie dlatego, że nasz przewodnik po wynajmie samochodu i skutera w Chiang Mai już wcześniej odwiódł nas od najtańszej opcji — sklepu bez kasków na wystawie i kaucji, która wymagała oddania paszportu. Miejsce, z którego skorzystaliśmy, chciało Międzynarodowego Prawa Jazdy, zrobiło zdjęcia istniejących zarysowań motocykla z nami stojącymi obok niego, i pobrało 200 THB (około 5,50 USD) dziennie za 125cc automatyczny z dwoma pełnymi kaskami w cenie. Ta papierologia wydawała się nużąca o 18:00 wieczorem przed budzikiem o 3 nad ranem, ale to różnica między zwrotną kaucją a naprawdę złym popołudniem przy ladzie wypożyczalni, gdy wrócicie.
Wyjazd zanim songthaewy się obudzą
Wyjechaliśmy z Chiang Mai o 6:15, co z perspektywy czasu było pojedynczą najlepszą decyzją podróży. Pierwsze 40km w stronę Mae Rim są płaskie, szybkie i pełne ciężarówek; do momentu, gdy droga zaczyna wspinać się za Mae Malai, zakręty zaczynają się na dobre, a ruch przerzedził się niemal do zera. Jeśli czytaliście cokolwiek o opcjach transportu z Chiang Mai do Pai, będziecie wiedzieć, że minivan pokonuje ten sam odcinek w mniej niż trzy godziny, zamknięte okna, torebki na chorobę lokomocyjną w kieszeni siedzenia. My zajęliśmy pięć i pół, i każda dodatkowa godzina była sensem tego wszystkiego.
Numer drogi to 1095, i zasługuje na swoją reputację w pierwszej godzinie za punktem kontrolnym w Mae Malai. Zakręty nie są łagodnymi, szerokimi łukami — są ciasne, ślepe i ułożone jeden za drugim przez kilometry, wspinając się przez sosnowy las, który pachnie jak nic innego w północnej Tajlandii. Gdzieś koło słupka kilometrowego 40 przestaliśmy liczyć i po prostu jechaliśmy. To szczera rada, o której nikt nie mówi w materiałach marketingowych: nie próbujcie trafiać każdego zakrętu szybko. Radość tej drogi jest w rytmie, nie w prędkości.
Przystanek na paliwo, którego prawie nie było
Małe wyznanie: nie sprawdziliśmy wskaźnika paliwa wystarczająco dokładnie, wyjeżdżając z Mae Malai, i przy małej wiosce przed wodospadem Mok Fa igła flirtowała z pustym zbiornikiem, bez żadnej stacji w zasięgu wzroku przez to, co mapa twierdziła, że jest kolejnymi 15km wspinaczki. Skończyliśmy kupując dwa litry z przydrożnego stoiska — plastikowa butelka, lejek, i kobieta, która wyraźnie radzi sobie z dokładnie tą paniką od zagranicznych motocyklistów co tydzień — za 60 THB. To scena, która powtarza się na całej trasie: nieformalne stacje paliwa w szklanych butelkach po Sang Som, wycenione nieco powyżej stawki pompy, i warte każdego bahta, gdy jesteście tym, komu kończy się paliwo na kilometrze 55.
Lekcja wyciągnięta i przekazana dalej za darmo: zatankujcie do pełna w Mae Malai, nawet jeśli zbiornik wygląda na w połowie pełny, ponieważ odcinek po tym ma prawdziwe luki.
Kanion Pai w złym czasie i we właściwym
Dotarliśmy do Pai trochę po południu, zameldowaliśmy się w guesthouse’ie po stronie rzeki miasteczka, i popełniliśmy klasyczny błąd nowicjusza, jadąc prosto do Pai Canyon w płaskim, mglistym południowym świetle. Było gorąco, tłoczno od jednodniowych turystów, którzy przyjechali trasą wycieczkową z Chiang Mai, a spacer wzdłuż wąskiego grzbietu kanionu wydawał się bardziej kolejką niż przygodą. Wróciliśmy następnego wieczoru na zachód słońca zamiast, i było to zupełnie inne miejsce — złote światło na erodowanych czerwonoziemnych graniach, może tuzin osób łącznie, cisza poza wiatrem. Jeśli zrobicie kanion tylko raz, zróbcie go o 17:00, nie w południe.
Jeśli wolisz zobaczyć najważniejsze atrakcje Pai bez samodzielnego pokonywania serpentyn, prywatna jednodniowa wycieczka do Pai z Chiang Mai zdejmuje z ciebie prowadzenie i pozwala samemu ustalić godziny. To rozsądna opcja awaryjna, jeśli ta droga przekracza twoją strefę komfortu.
Samo miasteczko dzieli opinie z dobrego powodu. Nocna ulica handlowa Pai jest naprawdę zabawna na jedną wizytę — na żywo grana muzyka wylewająca się z bambusowych barów, targ z jedzeniem z prawdziwą północnotajską kuchnią obok stoisk z bananowymi naleśnikami — i naprawdę powtarzalna trzeciej nocy. Dwie noce wydawały się nam odpowiednie. Trzy byłyby o jedną za dużo.
Gorące źródła i wolny drugi dzień
Nasz drugi pełny dzień w Pai wcale nie dotyczył kanionu — dotyczył robienia niemal nic, co po pięciu i pół godziny jazdy dzień wcześniej wydawało się właściwą decyzją. Pojechaliśmy krótkie 8km do jednego z basenów gorących źródeł za miastem późnym rankiem, spodziewając się czegoś turystycznego i przewartościowanego, i zamiast tego znaleźliśmy skromny, lokalnie prowadzony basen z opłatą wstępu 100 THB i może piętnastoma innymi gośćmi, głównie tajskimi rodzinami, a nie tłumem backpackerów, którego się spodziewaliśmy. Woda miała gdzieś około 40°C, na tyle gorąca, żeby czuć się lecznicza, a nie tylko ciepła, i spędziliśmy blisko dwie godziny nie robiąc nic poza moczeniem się i obserwowaniem pary unoszącej się z powierzchni w chłodniejszym południowym powietrzu na wysokości.
To wolne tempo miało większe znaczenie, niż brzmi. Jazda krętymi górskimi drogami przez godziny to specyficzny rodzaj zmęczenia — nie wyczerpujący w oczywisty sposób, ale niskiej klasy napięcie w ramionach i przedramionach, które narasta, zanim zauważycie, aż w końcu przestajecie zaciskać dłonie na kierownicy. Każdy planujący tę samą trasę powinien zbudżetować co najmniej jeden pełny dzień bez niczego zaplanowanego w Pai, zamiast próbować wcisnąć kanion, wodospady, gorące źródła i ulicę handlową w jeden dwudziestoczterogodzinny postój. Pierwotnie planowaliśmy dwie noce z pełniejszym planem i skończyliśmy tnąc połowę naszych planów tylko po to, żeby usiąść w miejscu, i żadne z nas tego nie żałowało.
Objazd do Chiang Dao w drodze powrotnej
Zamiast jechać pełną 1095 prosto z powrotem do Chiang Mai naszego ostatniego dnia, zrobiliśmy lekki objazd przez Chiang Dao, dzieląc podróż powrotną na krótszą, mniej wyczerpującą jazdę i dodając przystanek przy systemie jaskiń, którego żadne z nas pierwotnie nie planowało. Okazało się to jedną z lepszych spontanicznych decyzji całej podróży — chłodniejsze podziemne komory jaskini były mile widzianą przerwą od południowego upału, a góra górująca nad miasteczkiem dała nam jeszcze jedno naprawdę dramatyczne tło przed powrotem na płaskie drogi prowadzące do miasta. Jeśli robicie tę trasę i macie elastyczny dodatkowy pół dnia, wbudowanie przystanku w Chiang Dao, zamiast traktowania odcinka powrotnego jako jednego nieprzerwanego pchnięcia, jest warte objazdu.
Co spakowalibyśmy inaczej następnym razem
Kilka praktycznych lekcji wartych przekazania wprost, ponieważ żaden z ogólnych przewodników pakowania, jakie czytaliśmy wcześniej, nie omawiał ich konkretnie. Buff albo lekki szal, który można podciągnąć nad nos i usta, zrobił prawdziwą różnicę przeciwko kurzowi i owadom przy prędkości, bardziej niż którekolwiek z nas oczekiwało przed podróżą. Suchy worek albo przynajmniej solidna plastikowa wyściółka na cokolwiek w schowku pod siedzeniem motocykla jest warta kilku dodatkowych dolarów — nieoczekiwana popołudniowa ulewa drugiego dnia przemoczyła zwykłą torbę i zostawiła nieczytelną książkę w miękkiej oprawie. I mimo dziennego upału, spadek temperatury po zmroku na wysokości Pai jest na tyle realny, że porządna lekka kurtka, nie tylko koszulka, zrobiła różnicę między komfortowym wieczorem na ulicy handlowej a niekomfortowo chłodnym.
Jeśli potrzebujesz pełniejszej listy na resztę podróży, lista rzeczy do spakowania na Chiang Mai omawia podstawy, a przewodnik oszustwa w Chiang Mai, których warto unikać warto przejrzeć, zanim komukolwiek oddasz paszport lub zostawisz kaucję.
Z perspektywy czasu spędzilibyśmy też mniej czasu martwiąc się o trafienie w każdy oznaczony punkt widokowy na trasie, a więcej po prostu zatrzymując się tam, gdzie droga akurat się otwierała na niezły widok — niektóre z naszych ulubionych nieplanowanych przystanków to zjazdy bez nazwy i bez oznaczeń, po prostu szerokie pobocze i widok na dolinę, który akurat złapał dobre światło, gdy przejeżdżaliśmy.
Samochód zamiast motocykla do Pai
Nie każdy chce pokonywać zakręty do Pai na dwóch kołach, a nasz dziennik nie udaje, że motocykl pasuje każdemu podróżnikowi. Samochód daje dach nad głową podczas nagłych ulew, ciepłe wnętrze w zimne wieczory na deptaku i miejsce, w którym możesz zamknąć bagaże, kiedy zatrzymujesz się na każdej bezimiennej zatoczce z widokiem na dolinę.
Ustal, kto poprowadzi przez całą trasę, bo droga wymaga od kierowcy ciągłej uwagi, i sprawdź, czy miejsca odbioru i zwrotu pasują do Twojego planu. Zanim zapłacisz, przeczytaj warunki dotyczące paliwa i uszkodzeń, bo auto na tej drodze przejedzie mnóstwo ciasnych zakrętów. Jeśli jedziesz do Pai samochodem, możesz porównać oferty wynajmu aut Localrent, zanim wybierzesz konkretny pojazd.
Droga, której nie wzięliśmy
Rozważaliśmy kontynuowanie do Mae Hong Son, żeby dokończyć pełną pętlę, i jeśli ważycie tę decyzję, nasz przewodnik po pętli Mae Hong Son uczciwie rozkłada, co ten dodatkowy odcinek kosztuje w zakrętach (ponad 1800 według niektórych liczeń) i czasie. Nie mieliśmy na to dni tej podróży, a zawrócenie do Chiang Mai po Pai zamiast kontynuowania nie było porażką — było właściwą decyzją na długi weekend, a nie tydzień. Jeśli decydujecie między jednodniową wycieczką do Pai a noclegiem, to osobne pytanie warte przeczytania w naszym porównaniu Pai jednodniowo kontra na noc; dla nas samodzielna jazda uczyniła opcję z noclegiem jedyną sensowną, ponieważ zrobienie tych zakrętów dwa razy w jeden dzień bez snu brzmiało jak naprawdę zły pomysł.
Jeśli samo Pai kusi cię bardziej niż droga do niego, porównanie Chiang Mai i Pai pomoże zdecydować, jak podzielić czas, a 4-dniowy plan spokojnej podróży po Pai pokazuje, jak może wyglądać spokojniejszy pobyt. Dłuższą trasę opisaliśmy też w dzienniku z wyprawy pętlą Mae Hong Son, a jeśli w ogóle nie masz pewności co do jazdy na dwóch kółkach, najlepiej zacząć od poradnika o wypożyczaniu skutera w Chiang Mai.
Dla podróżnych, którzy woleliby pominąć negocjacje przy butelce paliwa i jechać jako pasażer zamiast zaciskać dłonie na kierownicy samemu, opcja prywatnego samochodu istnieje i to nie kompromis — to po prostu inna podróż:
Jednodniowa wycieczka do highlightów Pai prywatnym samochodem z Chiang MaiPowrót
Jazda 1095 na południe, w stronę Chiang Mai, to naprawdę inne doświadczenie niż jazda nią na północ — zakręty, które wydawały się zastraszające w drodze w górę, wydają się niemal znajome w drodze w dół, głównie dlatego, że wasze ciało nauczyło się rytmu wchodzenia w ślepe zakręty bez widzenia wyjścia najpierw. Wyjechaliśmy z Pai o 7:00, żeby wyprzedzić zarówno upał, jak i vany turystyczne, a do momentu, gdy dotarliśmy z powrotem do punktu kontrolnego Mae Malai, przestaliśmy się wzdrygać na nadjeżdżające ciężarówki. Ta adaptacja — z napięcia do niemal rozluźnienia — to, bardziej niż kanion, wodospady czy ulica handlowa, faktyczna pamiątka z tej jazdy.
Czy zrobilibyśmy to jeszcze raz na wynajętym motocyklu zamiast minivanem czy prywatnym samochodem? Tak, bez wahania, ale z dwoma zastrzeżeniami, których w pełni nie doceniliśmy wcześniej. Pierwsze: to nie droga dla początkujących. Jeśli nigdy nie jeździliście motocyklem po górskich serpentynach, trzy dni to nie wystarczająco czasu, żeby się nauczyć na trasie z prawdziwymi urwiskami i zerowymi barierkami w miejscach. Drugie: pora deszczowa znacząco zamyka tę opcję — ryzyko osuwisk i mgła na przełęczach czynią z tego jazdę tylko w dobrą pogodę, co jest jednym powodem więcej, dla którego wybraliśmy koniec stycznia. Jeśli sprawdzacie, czy wasze daty podróży się zgadzają, nasz przewodnik po porze deszczowej dla Chiang Mai i przegląd najlepszego czasu na odwiedziny oba omawiają, dlaczego listopad-luty to okres, w którym ta droga ma najwięcej sensu.
Wróciliśmy do Chiang Mai o 15:00, oddaliśmy motocykl z tymi samymi zarysowaniami, z jakimi wyjechaliśmy, plus jednym, do którego musieliśmy się przyznać (krawężnik, nie zakręt, żenująco), dostaliśmy kaucję z powrotem w całości i spędziliśmy wieczór nie ruszając się z jednego miejsca w restauracji nad rzeką. Trzy dni, mniej więcej 480 THB opłat za wynajem dziennie wliczając paliwo, i droga, która żyje zgodnie ze swoją liczbą — tylko nie w taki sposób, w jaki sugeruje marketing. Nie chodzi o pokonanie 762 zakrętów. Chodzi o naukę, żeby przestać je liczyć.
